Меню

Ртты алай жасайды рецепт

Как с куста

Когда лекарства дорожают, стоит вспомнить «бабушкины» рецепты.

Недавно в разделе «Сад и огород» мы рассказали, как вырастить у себя на подоконнике домашнюю аптеку (см. «РГ-Неделя» N14) — алоэ, каланхоэ, золотой ус — мощные природные биостимуляторы, эффективно помогающие при многих болезнях. Сегодня мы расскажем о том, как приготовить из этих растений лекарства.

1 При простуде. Возьмите 300 г листьев алоэ, 3 столовые ложки меда, 3 столовые ложки медицинского спирта. Листья алоэ пропустить через мясорубку, полученную массу тщательно перемешать с медом и спиртом. Употреблять по одной чайной ложке 3 раза в день перед едой.

2 При насморке. Свежий сок алоэ разведите кипяченой водой в соотношении 1:10. Закапывайте капли в каждую ноздрю 2-3 раза в день до улучшения состояния.

Отваром золотого уса промывайте нос, закапывая 3-4 раза в день по полной пипетке.

Разведите сок каланхоэ кипяченой водой в соотношении 1:2 и втягивайте раствор через нос. Или закапать по три-пять капель сока из свежего листа каланхоэ.

3 При гайморите. Смешайте в равных частях по объему сок алоэ, отвар из травы чистотела и мед. Закапывать 3-5 раз в день от 5 до 10 капель смеси в каждую ноздрю. Смесь сплевывать.

4 При кашле. Смешайте пол стакана сока алоэ, 3 столовые ложки меда и 50 г сливочного (несоленого) масла. Принимайте смесь по столовой ложке 2 раза в день до еды. Курс лечения — не менее недели.

5 При заболевании горла. Сок растения каланхоэ смешивают пополам с водой и полощут горло несколько раз в день — и боль быстро прекратится.

6 При воспалении ушей. Капать по 1-2 капли сока каланхоэ в больное ухо 3-4 раза в день.

Можно свежевыжатым соком золотого уса смочить ватный тампон и поместить в ухо на 20 мин. Повторить 2-3 раза в день в течение 3-4 дней.

7 При ячмене. Один средний лист алоэ (5 г) измельчить и настоять в стакане с холодной кипяченой водой 6-8 часов. Процедить. Делать примочки к ячменю на глазах.

8 При воспалении век. У тех, кто много работает на компьютере, глаза и веки краснеют, появляется ощущение раздражения, тяжести, а иногда и инородного тела. Помогает сок каланхоэ — капать по 1-2 капли 3-4 раза в день.

9 При ранах. Разрезать лист алоэ и приклеить пластырем разрезанной стороной к ране. Через несколько часов рана начнет затягиваться. Листья менять несколько раз в день.

На пораженные части тела несколько раз в день капать по 2-3 капли сока каланхоэ, рана быстро заживает и исчезает. Курс лечения — 5-6 дней.

10 При ожогах. Разрезанные листья алоэ залить медом, настоять в темном прохладном месте 30 дней. Затем листья измельчить, снова смешать с медом и процедить. Применять в виде компрессов.

Приготовить сок из свежих листьев алоэ. Для этого срезают нижние листья алоэ и выжимают из них сок. Соком пропитывают марлевые тампоны и накладывают на пораженные участки кожи.

50 г листьев каланхоэ пропускают через мясорубку, кашицу кладут на сложенную вдвое марлю и прикладывают к обожженному (обмороженному) участку кожи. Повязку меняют через каждые 8-10 часов.Сок каланхоэ смешивают с яичным белком и мажут пораженные места.

Эффект на лицо

Алоэ, растущее в вашем горшке, обладает не только целебными, но и высокими косметологическими качествами.

Дело в том, что листья этого растения содержат эфирные масла, около 20 аминокислот, витамины В, С, Е, бета-каротин, клетчатку и другие питательные ферменты и микроэлементы, а также обладают бактерицидным действием. В косметологии алоэ используют как ранозаживляющее, противомикробное, противовоспалительное средство для заживления солнечных ожогов и псориаза, профилактики и лечения угревой сыпи, фурункулов, дерматита и других заболеваний кожи. Сок алоэ открывает и очищает поры, увлажняет и подтягивает кожу, поскольку способен проникать глубоко в ткани, восстанавливать обмен веществ, стимулировать регенерацию клеток.

Маску для лица из алоэ, освежающую кожу и улучшающую ее цвет, можно приготовить так: смешать свежий сок растения и сливки в пропорции 1:1. Маску можно наносить как утром, так и вечером после умывания. При нанесении лучше использовать ватные либо марлевые салфетки.

Помните, что сок алоэ теряет свои свойства уже через несколько часов после сбора листьев, поэтому готовить его необходимо непосредственно перед употреблением.

Алоэ можно применять как общеукрепляющее средство, при заболеваниях легких, желудочно-кишечного тракта, при растяжениях и ушибах, различных кожных болезнях.

Сок каланхоэ оказывает бактерицидное и противовоспалительное действие. Он практически не токсичен, быстро очищает раны и язвы от некротических тканей.

Применять с осторожностью!

Всегда надо помнить, что любые лекарственные препараты (даже со своего подоконника) надо принимать осторожно. Особенно при приеме внутрь. Как и любое медицинское средство, они при определенных условиях могут приносить не только пользу, но и вред. По этому всегда надо помнить, в каких случаях эти растения противопоказаны.

  • Препараты алоэ не рекомендуют принимать внутрь позднее 19 часов вечера, так как они могут вызвать бессонницу.
  • Препараты из алоэ вызывают прилив крови к органам малого таза, поэтому их нельзя применять при кровотечениях любой этиологии, при заболеваниях печени, почек и желчного пузыря, геморрое, воспалении мочевого пузыря.
  • По этой же причине алоэ противопоказан при беременности, особенно на поздних сроках.
  • Следует применять алоэ с осторожностью при гипертонии и тяжелых сердечно-сосудистых заболеваниях.
  • Противопоказанием к применению алоэ являются также острые формы желудочно-кишечных расстройств.
  • При онкологических заболеваниях лечиться алоэ следует с большой осторожностью и только под наблюдением врача.
Читайте также:  Торт шоколадный чизкейк рецепт

Сірнені қалай жасайды?

Қазақ халқының төл асының бірі — сірне. Диетолог мамандардың айтуынша, бұл тағам ақуыздармен дəрумендерге өте бай. Ал дəрігерлер оның қан аздыққа таптырмайтын ем екенін айтуда. Бұл асты əзірлеуге көп уақыт кетпейді. Сірнені əр өңірде əртүрлі дайындайды. Бұл жеңсік ас көбіне қозының қом жинаған шағында дайындалады екен. Сондықтан жер көгеріп, көктемнің құлпырған шағында сірне жасау əдетке айналған. Жас төлдің еті өте жұмсақ, əрі сіңірсіз сіресіп пісетіндіктен де сірне аталады. Сірнені дайындау үшін: төлдің еті, сұйық май, дəмдеуіштер, пияз, аскөк (укроп, петрушка т.б), пияз, тұз, бұрыш, қою қаймақ немесе бие сүті керек, егер жоқ болса орнына картоп, сəбіз қосады.

Төлдің етін ірілеп турайсыз, сүйегінде мүмкіндігінше бөлу керек. Қазанға 1 литрдей сұйық май құйып, əбден қызған кезде туралған етті сүйегімен саласыз. Жақсылап қуырылған еттің үстіне дəмдеуіштер яғни пияз, аскөк, көк пиязды да салып, қажетінше бұрыштап, тұздайсыз. Кішкене қуырып артынша қою қаймақ немесе жаңа сауған бие сүтін құйып, буын шығармай бетін жақсылап бекітіп, 40-45 минут демдейсіз. Қаймақпен саумалдың орнына ірі етіп туралған картоп пен сəбіз қоссада болады. Буға піскен сірнені дастарқанға түсіре беруге болады.

Кейбір ауылды жерлерде басқарақ дайындайды екен. Қозы немесе лақтың іш майын қазанға салып ерітіп, шыжығын алып тастап, сойылған төлдің етін сүйегімен бірге саласыз. Ас күйіп кетпеу үшін астындағы отты бірқалыпты ұстау керек. Май шыжғырыла бастағанда түбіне жабысып қалмас үшін аз мөлшерде су құйып, 40 минутқа қақпағын мықтап жауып қоясыз. Оны араластырудың қажеті жоқ.

Саба пісіп, құрт жасау қалай өзгерді? Жалған құрт-майды қалай білеміз?

Батыс елдері «Номад» деп атаған көшпелі өркениеттегі тағам мәдениеті өзгеріп барады. Қазір тұтынып жүрген құрт-майымызға дейін басқаша дайындалады. Неге?

Жалпы, «қой бағып, құйрық жеген», «асау үйретіп, отарға шыққан» қазақ қазір ілуде біреу. Бала ғұмырым төрт түлік малынан айырылмаған шағын ауылда өтті.

Бүгінде сол көшпелі ғұмыр тек тарихқа айналып кеткеніне өзім де сенбеймін. Бірақ шындық. Сол өзгерген өмірмен бірге «құрт» деп аталатын қазақтың «алты малтасы» да өзгерді.

Саба пісу

Сабақтан келе сала істейтін жұмысымыз – аптасына бір рет саба пісу. Шешеміз біреуімізге 100-200 реттен пісуді тапсырады. Аузы мықтап байланып, іші аққа толтырылған сабаны пісу оңай емес. Кейде саба пісуден қашып, басқа шаруаға сұранатын кездеріміз де болды. Ол кезде анаңыздың қабағына қарайсыз.

Сабаның түрлері көп. Бірі үлкен ақ шекпеннен жасалған саба болса, екіншісі кәдімгі бітеу сойылған жылқы терісінен жасалады. Тіптен қайыстан әзірленген өрме сабалар да кездеседі.

Сабаның жасалуы. Саба көбінесе мал терісінен жасалады. Теріні илеп, жүннен тазартқаннан кейін түтін салып кептіреді. Толық кебуден бұрын түбін төртбұрыштап, пирамида тәрізді етіп аузына қарай таспамен көктеп тігеді. Аузының бір жақ ернеуіне бақанның басына не кереге-уыққа байлау үшін жіп тағылады.

Сабаның ішкі бетін қойдың майымен, кейде сары маймен майлап, жел қақтырып кептіреді. Ыстық сумен жақсылап жуып барып, ішіне сүт не айран құйылады.

Саба пісудің мақсаты. Сабадағы қорды ұзақ шайқау арқылы майын сығып шығару әрі қорды пісіру. Сол үшін сабаға қор жинағанда алдымен піскен сүттен ұйытылған айран-шалап құйылады да, соңынан шикі сүт те құйыла береді.

Саба піскенде көңіл бөлетін жәйт. Піспектің басын саба түбіне не бүйіріне көп соға беруге болмайды. Тесіліп қалуы мүмкін. Оның үстіне піспектің сабын қатты ұстамасаңыз, алақаныңыз ойылып қалады. Бойы жетпейтін кішкентай балалар төкеш деп аталатын қарағайдың діңінен кесіп жасалған табиғи орындыққа шығып, шамалары келгенінше піседі.

Сабаны қанша көп піссе, сонша көп май түседі деген түсінік жоқ. Кейде тым көп піскенде, түсіп тұрған май тарқап кетуі мүмкін. Сабаға қой-ешкі, сиырдың піскен сүтін ұйытып құяды. Саба толғанда піседі.

Саба пісуде кездесетін ырымдар. Пісушілер қиналмай, май тез түсу үшін аузын аттың шылбырымен не жүгеннің тізгінімен байлайды. Себебі, жылқының жолы жеңіл деп есептейді. Сонымен бірге кей адамдардың жолы ауыр болады деп қарап, «Бұл кісі келіп піспекті ұстап кетсе, май тез түспейді. Қайдан ғана келе қалды?» деп ырымдайды. Келе жатқан адамның қолы жеңіл болса, «Жақсы келдіңіз. Қол тигізбей кетсеңіз, балаңыз бүкір боп қалады» деп бір-екі рет болса да пістіреді.

Читайте также:  Куриные рулеты с яйцом внутри рецепт

Көшпелі ел құртты қалай жасайды?

Алдымен айран-шалапты сабаға жинайды. Оған сүтті пісіріп кейде шикілей де құя береді. Саба толғанда пісіп, майын алады.

Құрт жасау барысы: Сүт – айран-шалап (сабаға жинау) – іркіт пен май (пісу) – құрт (іркітті қайнатқаннан кейін). Сабаны пісіп майын алғаннан кейін қалғанын іркіт деп атайды. Іркітті қайнатады. Қайнап қоюланған және сары суы шыққаннан кейін қапқа құйып, сары суынан ажыратады. Суы әбден сорғығаннан кейін кептіреді. Міне, бұл – құрт.

Құрт алу үшін пайдаланылатын ыдыстар – саба, піспек, шыпта, сөре және қап.

Май алу

«Саба-саба май түс!» деп айқайлап саба пісіп тұрған қара домалақ баланы елестетіңіз. Май іркіттің бетіне қалқып шығады. Сосын әжелеріміз «сабаны толқып» бір жерге жинайды да, қолмен алып астауға салады.

Сары майды алғаннан кейін таза суға жуып, құрамындағы іркітті және суды арылтады. Аз тұздап суы сорғығаннан кейін малдың тазалап үрленген қарнына салып, аузын буып тастайды. Яғни, қарында – ваккумда тұрады. Майдың құрамында су және ауа қалмайтындықтан, қанша уақыт сақтаса да бұзылмайды.

Майды «сасыды» деп айту ерсі

Егер ішінде бір нәрсе қалса, сол жер борсып, бұзылады. Есіңізде болсын, ет иістеніп бұзылса – «сасыды» деп, ал май иістеніп бұзылса – «борсыды» деп айтқан. «Сасыған етке борсыған май, әпкеме жездем сай» деген мәтел осыдан шыққан. Кейде «шіріді» деп те айтады. Мысалы, «бір қарын майды бір құмалақ шірітеді» деген сөз бар.

Сары майды ырымдап алыс жолға беріп жібермейді және сатпайды. Егер беріп жіберу керек болса, қасына нан не құрт секілді басқа заттар қосады.

Қайнап тұрған іркітті ішу – үлкен ем

Пісіліп, майы алынғаннан кейінгісі – іркіт делінеді. Оны қайнатпай да іше береді. Қатты құнарлы болады. Іркітті қайнатуды – құрт қайнату деп атайды. «Иттің үстіне іркіт төгілген» деп ішіп-жемі мол, баяшат та бейбіт өмірді атайды.

Әсіресе қайнап тұрған іркіттің бетіндегі шыпшыған майды қосып ішсе, суықты айдап, асқазан қызметін жақсартады. Бүйректі қуаттандырады.

Ұзақ қайнаған іркіттің сары суы бөлініп шыққаннан кейін арнайы қапқа салып сүзеді. Сол арқылы құрамындағы суды шығарып тастайды.

Құрт-ірімшік жаю үшін төрт сирақ орнатып, биіктетіліп жасалады. Бетіне шиден жасалған шыпта қойылады. Биік етіп жасалғандықтан ит иіскемейді, малдың аяғы, әсіресе жартас пен ағашқа секірген ешкі-лақ шыға алмайды.

Өре қаншалық биік болса соншалық жақсы екенін осыдан білеміз. «Өресі биік» деген сөз де осыдан шыққан.

Өреге шыпта жайылады – ол шиден жасалғандықтан, құрт-ірімшіктің суы арасымен ағып кетеді.

Құрт-ірімшік сәл кеуіп үгілмейтін болғанда, шүберектен жасалған дорбаға не қапқа салып, сөренің бетіне қойып қояды. Салқын желмен тез құрғайды.

Киіз үйдегі қаптың түрлері

Саба-саба іркіт, қап-қап құрт-ірімшік, қарын-қарын сары май деген сөздің шығуы бекерден емес.

  • Қап – жіптен тоқылған басқұрды бүріп жасалған құрт-ірімшік салып сақтайтын ыдыс. Таза табиғи жүннен жасалатындықтан, ауа алмасып тұрады да, ішіне салған тағамдар бұзылмайды.
  • Тұлып – малдың терісінен жасалатын ыдыс. Онда қатық секілді сулы тағам сақталады. Суы шыпшып шығып, құрғайды. Тұлып қатқаннан кейін оған басқа да заттар салып сақтауға болады.
  • Қарын – малдың қарнын ішіндегі жынды төгіп тастап, түгін қырғаннан кейін жуып-тазалап кептіріп алады. Оған май сақтайды. Май салған соң ішінде ауа қалдырмай, аузын туып тастайды.
  • Аяққап – киіз үйдің есігінен кіргенде оң жағында ыдыс-аяқ пен ішіп-жем тұратын керегеге ілінетін жұқа киізден кейде тоқымадан жасалған қаптың бір түрі.
  • Шәйқалта – теріден илеп жасалған шай, тұз салатын қап.
  • Торсық – теріден жасалған сусын құятын ыдыс. Мойны жіңішке байлап қоюға ыңғайлы және екі жағында бостау орын болатындықтан айран не қымыз тасып төгілмей жақсы сақталады. Кейде қайыстан тоқып та жасаған. «Жаман адамға мал бітсе қасына қоңсы қондырмас, жаман атқа жал бітсе жанына торсық салдырмас» деген осыдан шыққан.
  • Бүйен – іріқара малдың бүйен деп аталатын ішегінен тазалап жасалады. Бүйеннің іші кең әрі ұзын болатындықтан оған да май салуға немесе басқа қою тамақтарды құйып алуға ыңғайлы.

Бұдан тыс ағаштан жасалатын – кебеже-сандық, қобди мен қобдиша, келі-келсап, саптаяқ, тостаған, астау болады.

Темірден жасалған – Қазан-ошақ, тоға (кейде мескей дейді), бақыр, ожау, шөміш, қасық пен қалақ, қалақша, бақыр, көмеш, шымшуыр, көсеу қатарлы тұтыну бұйымдарының атын атауға болады.

Киізден жасалған – жоғарыда айтқан аяққаптан тыс кереқап (жаңа туған төлді салу үшін), сандық қап, кітапқап (құран не кітап салуға) секілділерді атауға болады. Сонымен бірге жіптен тоқылған – қоржын, түрлі қап (мысалы қырықтық, қайшы салатын) мен уық қап (уықтың қаламы сынып қалмау үшін басына кигізетін қап), дорба, дағар секілділерді атауға болады.

Читайте также:  Сочный шоколадный маффин рецепт

Кішісінен үлкеніне қарай: дорба, қап, дағар.

Теріден жасалған – жоғарыдағы қаптардың бір бөлімі теріден де жасалады. Оған жемқалта, қауға (су құюға), кесеқап, дастархан, тұтқыш қатарлыларды қосамыз.

Сүйектен жасалатын – насыбай шақша, сәбилердің шүмегі, қасық (кей жерде қалақ), шеге, ине. Сонымен бірге сүйекпен әрлеген пышақтың сабы мен қынын айтуға боалды.

Құрттың түрлері

  1. Жас құрт – қайнатылған құрт сүзіліп сорғығаннан кейін кепкенге дейінгі кезі.
  2. Жарма құрт – суы сорғыған құртты қолмен сындырып яғни жарып кесек-кесек етіп сөреге жаяды. Бұл – жарма құрт.
  3. Сықпа құрт – жарма құрттан қалған құрттың үгіндісін жинап, қолмен сығып жаяды.
  4. Ежігей – көбінесе күзге қарай дайындалатын, қатты құртқа тісі өтпейтін кәрі-құртаң мен балаға арналған құрт. Құртты сүзіп алғаннан кейін кеберсігенде үгітіп сақтайды, кейде қатып қалмас үшін ішіне сары май қосып араластырып жасайды.
  5. Малта – бұл көбінесе жуанның жіңішкеріп, жіңішкенің үзілер кезі саналған қыстың соңы мен көктемнің басында жасалады. Ұзақ уақыт сақталып өте қатты болып қалған құртты келіге салып түйеді. Құртты қатты үгітіп жібермейді. Сосын ұсағын жинап алады да қалған домаланған кесектерін қайнаған суға салып қояды. Сонда өзен судағы домалақ тас секілді малталанған құрт пайда болады. Оны көбінесе малтап жейтіндіктен (қатты болғасын бірден тіспен сындырып жеу мүмкін емес) солай аталған.
  6. Езбе құрт – құртты езіп жасалады.
  7. Сүзбе құрт – айранды сары суынан айырғаннан кейін сықпалап, қатырып жасайды.Оқи отырыңыз:Құрттың құтын құрттық

Құрт қай түліктің сүтінен жасалғанына қарай ешкі құрты, қой құрты, сиырдың құрты деп бөлінеді. Ал бие сүті мен түйе сүтінен құрт жасамайды. Құрттың түсі түліктің түріне, жеген шөбіне, майлылығына қарай әртүрлі болады. Кейбірі ақ, кейбірі сарғыш, кейде қара құрт шығады.

Отырықшы жұртта құрт үш түрлі тәсілмен жасалады

Бірінші тәсіл: сүзбе құрт жасау кең етек алған – ұйытылған айранды сәл қайнатып, сары суы шыққаннан кейін сүзіп алып жасалатын құрт. Егер сары суынан ажыратққаннан кейін қатырмай үгітіп алса, сүзбе деп аталады.

Екінші тәсіл: отырықшы елде ағаш не фарфор күбілер пайда болды. Сонда қор жинап, пісіп майын алған соң, іркітті қайнатып құрт алғандарды да көрдік. Тіптен, автоматты пісу аспабын жасап алған адамдар да бар.

Үшінші тәсіл: ұйытылып жиналған айран-шалапты не бауыр боп ұйыған қатық айранды майын алмай қайнатады. Сары суы бөлініп шыққаннан кейін сүзіп алып, құрт жасайды. Бұндай тәсіл көбінесе сеператор арқылы кілегейі бөлініп алған көк сүттен жасалады.

Кейде осы құрттарға шекер араластырып та қатырады. Оның дәмі өзгеше.

Құртқа жақын тағамдар:

Сүзбе – ұйыған айранды қайнатып, сары суынан айырып жасалатын, үгітіліп не араластырылып жасалатын тағам.

Қатық – айранды ұзақ жинап, қайнатпай қозы не лақтың терісінен жасалған көнекке салу арқылы суынан арылтып жасалатын тағам. Көбінесе суға езіп не сорпаға қосып ішеді.

Ірімшік – сүтті ірітіп жасалатын тағам. Оның ақ ірімшік, мәйек ірімшік, қызыл ірімшік қатарлы түрлері бар.

Жалған құрт пен майды айыра біліңіз

Ақша үшін арпалысқан жандар түрлі қитұрқылық жасайтыны белгілі. Соның салқыны құрттың сапасына да әсер етіп жатыр. Қазір базарға барсаңыз құрттың түрі көп.

Гипс қосқаны бар – мұндай құрт деп атауға татымайтындар базарда толып тұрмаса да бар. Айранға тұзды көп салып, кішкене қайнатқаннан кейін сүзіп алды. Сосын тез кебу үшін азырақ ақ гипіс қосып араластырады. Бұндай құрттың сыртын ұстасаңыз, қолыңызға ақ бор болып жұғып тұрады.

Маргарин қосылған сары май – қолдан жасалған сары майдың өтімі жақсы. Кейбіреулер сабадағы қорға не іркітке маргарин майын молырақ салып, азырақ піседі. Сосын қайта алып шығып, іркітін толық арылтпай (табиғи екен десін деп), таза сары майды қосып көбейтіп сатады. Ондай сары майдың түсі бір жерінде ақшыл, бір жерінде сарғыш болып құбылып тұрады. Яғни, толық араласып кетуі қиын. Осыдан парықтай аласыз.

Қатық – айранды сүзіп алып, тұз салып қатырады. Кейде оны да құрт секілді жасап сататындар бар. Бұл шын мәнінде қатырылған айран. Әрине, бұның заты құрт болмағанымен денсаулыққа зияны жоқ екені белгілі.

Бұдан басқа да қулық көп. Жасаған құрттың салмағы көп болуы үшін айран-сүтке басқа зат қосатындар да бар.

Құрттың емдік қасиеттері

  • Құрттың құрамындан кальций, калий, темір секілді дәрумендер мен ақуыздар, пайдалы қышқылдар бар;
  • Құртты қайнатып ішу – асқазанның қызметін жақсартып, жел-құз ауруын және суықты шығарады. Тұмауға қарсылықты күшейтіп, бауыр мен бүйректі қуаттандырады;
  • Құртты балалардың малтауы, тістеп шағып жеуі тісті қатайтады. Мұндай балалардың тісі ауырмайды, тіс түбін қанқұрт жемейді.
  • Құрт жақсы кептірілген болса, бірнеше жылға дейін қасиетін өзгертпей сақталады.

Следите за самыми актуальными новостями в нашем
Telegram-канале и на странице в Facebook

Присоединяйтесь к нашему сообществу в Instagram

Если вы нашли ошибку в тексте, выделите ее мышью и нажмите Ctrl+Enter